مجله مدیران

مدیریت ، کارآفرینی، بازاریابی و اقتصاد

ایده آل گرایی

ایده آل گرایی یا کمال طلبی از دید روانشناسی، باوریست که در آن باید تمام کارها را به شیوه‌ای وسواسی کامل انجام داد و غیر از آن مورد قبول نیست.

بسیار پیش آمده است که از اطرافیان شنیده ایم و یا خودمان گفته ایم که فلان شخص ایده آل گرا است و بلافاصله همه نظریات، افکار و کارهای آن شخص را به صرف اینکه از دید ما ایده آل گراست رد کرده و او را مورد نقد قرار می دهیم. در اینکه یک فرد ایده آل گرا محسوب می شود یا خیر باید به نکات زیر توجه کرد:

  • بسیار پیش آمده است که پایین بودن استانداردهای ما باعث می شود شخصی را ایده آل گرا بدانیم. به عنوان مثال استانداردهای مهندس کنترل کیفیت شرکت مرسدس بنز با استانداردهای شرکت ایران خودرو تفاوت بسیار دارد. آیا می توانیم به مهندس کنترل کیفیت شرکت مرسدس بنز به خاطر سخت گیری هایی که در طول تایید کیفیت یک خودرو دارد، برچسب ایده آل گرایی بزنیم؟
  • گاهی اوقات تنبلی ما باعث می شود که یک شخص را ایده آل گرا بدانیم. این موضوع به خصوص در کشورهای جهان سوم از جمله کشور خودمان ایران بسیار رایج است. از آنجا که حال و حوصله درست انجام دادن کارها را نداریم، وقتی شخصی از کیفیت پایین کار ما ایراد بگیرد بجای اینکه به دنبال اصلاح خود باشیم به شخص مقابل انگ ایده آل گرایی می زنیم تا به نحوی کیفیت نازل کار خود را توجیح کنیم.
  • انسان به ذات تا حدودی ایده آل گراست و باید هم اینچنین باشد (البته نه آنقدر که نتواند هیچ کاری انجام دهد یا از زمین و زمان ایراد بگیرد). در صورتی که حداقل ایده آل گرایی در انسان وجود نداشته باشد میل به بهتر شدن و پیشرفت نیز در انسان از بین خواهد رفت.

 

نتیجه:

زمانی که از ما انتقاد شد قبل از هر گونه توجیح و برچسب زدن به آن شخص، کمی فکر کنیم. شاید واقعا کیفیت کار ما پایین باشد نه اینکه آن شخص ایده آل گرا باشد.

(Visited 16 times, 1 visits today)